Այց ՀՀ Ազգային Ժողով

Այց ՀՀ Ազգային Ժողով

Մարտի 6-ին` «Բաց դռներ» ծրագրի շրջանակում Ավագ դպրոցի 11-րդ դասարանցիների մի խմբով այցելեցինք ՀՀ Ազգային Ժողով: Նախապես ուսումնասիրություններ էինք կատարել, ծանոթացել էինք Ազգային Ժողովի կայքէջին, և կանոնակարգին:

Հանձնեցինք հեռախոսները, անձը հաստատող փաստաթղթերը, ինչից հետո, միայն, մտանք շենք և ուղևորվեցինք նիստերի դահլիճ, որտեղ նստեցինք լրագրողների համար հատկացված վայրում: Հետևեցինք ԱԺ հերթական նիստին, որտեղ քննարկվեցին դեկտեմբերի 9-ի արտահերթ ընտրությունները, ինչպես նաև քվեարկություններ անցկացվեցին, ինչի արդյունքում երկու նոր օրենք ընդունվեց:

Ծրագրում հաջորդը ՀՀ ԱԺ տարածքային կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, գյուղատնտեսության և բնապահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ Վարազդատ Կարապետյանի հետ հանդիպումն էր, որից մի փոքր ուշացանք: Համացանցում լուրեր էին տարածվել, թե մենք «կորել» ենք ԱԺ շենքում, սակայն դա այդքան էլ այդպես չէր: Ճի՛շտ է, շենքը բավականին մեծ էր, և այնտեղ կորելը դժվար չէր լինի, սակայն իրականում, մեզ իր աշխատասենյակ էր հրավիրել ԱԺ նախագահի տեղակալ Ալեն Սիմոնյանը, պատմում էր իր աշխատանքի մասին, նկարվում էր մեզ հետ, ինչպես նաև փոքրիկ հյուրասիրություն էր կազմակերպել: Ալեն Սիմոնյանի հետ զրույցից հետո վերջապես հասանք հանդիպման վայրը:

Վարազդատ Կարապետյանը ներկայացրեց խորհրդարանի կառուցվածքը, պատմեց մշտական հանձնաժողովների գործունեության մասին և այլն, այնուհետև պատասխանեցին մեր հարցերին: Սկզբում հարցեր տվեցինք էկոլոգիական խնդիրների մասին, հետո հանդիպմանը միացան պատգամավորներ Սոֆիա Հովսեփյանը և Մաթևոս Ասատրյանը, ովքեր նույնպես պատասխանեցին հարցերին, որոնք արդեն վերաբերվում էին կրթությանը, քննություններին, բուհական համակարգին և այլն: Անձամբ ես պատգամավորների պատասխաններից մի մասի հետ համաձայն չէի, չնայած նրան, որ համադասարանցիներս նույն կարծիքն ունեին, սակայն, ժամանակի սուղ լինելու պատճառով, այդպես էլ հարց տալու կամ կարծիքս արտահայտելու հնարավորություն չստացա: Հանդիպումից հետո ուղևորվեցինք նիստերի դահլիճ, որն արդեն դատարկ էր, նկարվեցինք այնտեղ, վերջում էլ այցելեցինք ԱԺ թանգարան:

Այցը շատ հետաքրքիր և բովանդակալից էր, որի մասին ունենք բազմաթիվ լավ հիշողություններ: Հուսով եմ, ՀՀ Ազգային Ժողով այս այցը վերջին անգամը չէր, և այս նախագիծը հետագայում շարունակական բնույթ կկրի, քանի որ այսպիսի այցերը ՀՀ կառավարությանը և դրա գործառույթներին ծանոթանալու ամենահետաքրքիր և արդյունավետ միջոցն են:

Հղումներ՝ ՀՀ ԱԺ կայքէջ

                  ՀՀ ԱԺ կանոնակարգ

                  «Բաց դաս» ՀՀ Ազգային Ժողովում

                  shantnews.am-ի նյութը «կորած» աշակերտների մասին

                  Ալեն Սիմոնյանի գրառումը facebook.com-ում

                  ՀՀ ԱԺ մարտի 6-ի նիստը

Չարենցի բանաստեղծությունները

Չարենցի բանաստեղծությունները

Կարոտ, հայրենասիրություն, անհանգստություն՝ երեք բառ, որոնք իմ կարծիքով ամենաշատն են համապատասխանում Չարենցի բանաստեղծություններին: Տարբեր շարքերը կարդալիս տարբեր զգացողություններ ու տպավորություններ ես ունենում: Բանաստեղծությունների տրամադրությունը տատանվում է, ասես դրանք տարբեր մարդիկ գրած լինեն՝ մեկը տաքարյուն, բուռն զգացմունքներով, մեկն անընդհատ սթրեսսի մեջ, մյուսն էլ միայնակ, ում հոգին լի է կարոտով և իր հայրենիքի ու հարազատների հանդեպ սիրով:

Չարենցն իր բանաստեղծություններում շատ գեղեցիկ, բայց միաժամանակ ազնվությամբ միշտ կարողացել է արտահայտել իր զգացմունքները: Փորձել է իր խոսքերով ոչ մեկին չվնասել, բայց նաև չխաբել, ինչը, կարծում եմ, ստացվել է: Չարենցն, իմ կարծիքով, ամենազգացմունքային բանաստեղծներից մեկն է։ Նրա բանաստեղծությունները գրված են այնպես, որ իմաստը հասկանալու համար շատ ջանք չի պահանջվում, բայց դրա հետ մեկ տեղ դրանք շատ հետաքրքիր և բովանդակալից են։

ՀՀ կարմիր գիրք

Կռիվ ինքդ քո դեմ

Կռիվ ինքդ քո դեմ

Մենք ամեն օր ենք կռվում ինքներս մեր դեմ՝ և՛ ամենօրյա հարցերի, և՛ ինչ-որ լուրջ խնդիրների շուրջ: Երբեմն այդ կռիվը կարող է տարիներ տևել, երբեմն էլ՝ ընդամենը մի քանի վայրկյան: Բոլորս փորձում ենք հաղթել այդ կռվում՝ նախապատվությունը տալով այն կողմին, որը ճիշտ ենք համարում, կամ, որը ճիշտ է համարում հասարակությունը:  Հաճախ ինչ-որ զոհողություններ ենք անում այդ հաղթանակին հասնելու համար, սակայն արդյունքը կարող է այնպիսին չլինել, ինչպես մենք ենք պատկերացնում:

Ինքդ քեզ հետ կռիվը ամենադժվար կռիվն է: Պետք է դժվար որոշումներ կայացնել, երբեմն ընտրություն կատարել՝ հետևել սրտին, թե՞ ուղեղին: Կարող ես երկար կռվել ինքդ քեզ հետ, վերջում մտածես, թե հաղթել ես, հպարտանաս ինքդ քեզնով, սակայն դա չհամապատասխանի իրականությանը: Այդ դեպքում դու շարունակում ես ապրել՝ ինքդ քեզ խաբելով, և մի օր մեծ հիասթափություն ես ապրում, երբ հասկանում ես ամեն ինչ և, կարծես, կորցնում ես կյանքիդ իմաստը, ցանկանում ես ոչնչացնել այն, ինչ քո հաղթանակն էիր համարում:

Նույնը կատարվեց «Հին Աստվածներ» դրամայում՝ վանահոր հետ: Նա հեռացել էր աշխարհից, նոր կյանք էր սկսել, ապրում էր խավարում և կարծում էր, թե հաղթել է այդ կռվում, սակայն մի օր, երբ հանդիպեց իշխանուհուն, հասկացավ, որ դա այդպես չէ. հասկացավ, որ այսքան տարի ապրել է իրականությունից դուրս: Որոշեց քանդել այն եկեղեցին, որը կառուցում էր իշխանուհու հետ. նա կարծում էր, որ քանդելով այն, կքանդի նաև իր զգացմունքները, կմոռանա պարտությունը և նորից նոր կյանք կսկսի, սակայն նա կրկին պարտվում է ինքն իրեն և հեռանում է բոլորից՝ խավարը նախընտրելով լույսից:

Որոշ մարդիկ չափից ավելի կարևորություն են տալիս այդ կռիվներին՝ պարտվելիս կարծելով, որ ամեն ինչ վերջացած է և ոչինչ փոխելու հնարավորություն արդեն չկա, իսկ հաղթելիս՝ մի տեսակ գոռոզանում են և ուրիշ ոչնչի ուշադրություն չեն դարձնում:  Որոշներն էլ ընդհակառակը՝ կարծում են, որ երջանկության կարելի է հասնել միայն ներքին խաղաղություն ունենալով, իսկ դա միայն այն դեպքում, երբ դադարեն կռվել իրենց հետ: Կարծում եմ այս պայքարին պետք չէ ծայրահեղորեն վերաբերվել: Դա ամենօրյա երևույթ է, առանց որի ապրել հնարավոր չէ:

Պետք չէ խուսափել ինքներս մեզ հետ կռիվներից: Դրանք օգնում են ավելի լավ ճանաչելու ինքներս մեզ և մեզ շրջապատող մարդկանց, փոխել այն, ինչը մեզ մեր մեջ դուր չի գալիս, փորձել դառնալ մեր նախընտրած ավելի լավ տարբերակը: Այդ կռիվները մեզ հետ են լինելու ամբողջ կյանքում, պարզապես դրանց չափից շատ կարևորություն տալու կամ դրանցից խուսափելու փոխարեն, պետք է սովորել օգուտ քաղել դրանցից և հաշտվել ինքներս մեզ հետ: Իսկ հաշտության լավագույն նախապայմանն է ճանաչել, հասկանալ և ընդունել ինքներս մեզ՝ երբեմն փոխվելու և կատարելագործվելու, մշտապես սովորելու և ինքնակրթվելու պատրաստակամությամբ:

Լրաքաղ

Մոմոյի մասին

Այս շաբաթ համացանցում տարածվել են «Մոմոյի» մասին տեղեկությունները: Ոմանց ասելով, դա խաղ է, որը ստիպում է երեխաներին իրենց վնասել, կամ ինքնասպան լինել, և սպառնում է նրանց, չթողելով այդ մասին տեղյակ պահել ընտանիքի անդամներին, կամ ուրիշ մարդկանց: Դա մի էջ է WhatsApp Messenger-ում, որը ըստ մարդկանց կառավարվում է հաքերների կողմից, և որի գլխավոր նկարն է մոմոն՝ հավի ոտքերով և բերանով աղջկա կիսանդրին, որը գտնվում է ճապոնիայում:

Իրականում խաղի մասին տեղեկությունները լեգենդ են: Իհարկե այդպիսի էջ եղել է, գրանցված ճապոնական համարով, սակայն մեսենջերն այդ իմանալով իսկույն արգելափակել է այն: Չնայած, որ համացանցում կարելի է գտնել բազմաթիվ հոդվածներ, թե ինչպես են երեխաներն ինքնասպան եղել մոմոյի պատճառով, իրականում ոչ-մի մահվան դեպք գրանցված կամ հաստատված չէ: Խաղը հայտնի է եղել դեռ ամռանը, իսկ էջը չի գրել երեխաներին, ավելին շատ մարդիկ ինքներն են փորձել գտնել այն և գրել՝ հետաքրքրության համար, սակայն ոչ-մի պատասխան չեն ստացել: Մոմոն, չգիտես ինչու, նորից հայտնի է դարձել: Մարդիկ դրա մասին լուրերն իրար են ուղարկում՝ զգուշացնելու համար վտանգի մասին, կոչ անելով ծնողներին ստուգել երեխաների հեռախոսները, կամ որոշ արգելքներ դնել նրանց նկատմամբ, սակայն իրականում անհանգստանալու կարիք չկա, քանի որ այս ամենը ոչ-մի վտանգ չի ներկայացնում, իսկ լրատվական կայքերը շարունակում են դրա մասին ոչ հավաստի տեղեկություններ տարածել ուղղակի դիտումների մեծ քանակություն ապահովելու համար:

Աղբյուրներ՝ bbc.com

                       washingtonpost.com

                       news.am

Speaking topic

What kind of friend is better - one who is very similar to you or one who is very different? Which kind of friend do you prefer and why? Include details and examples in your explanation.

Friendship is one of the most important things in our life. You can have a loving family, but you’ll feel lonely if you don’t have friends. In my opinion, both kinds of friends are good. Most people prefer to have friends that are similar to themselves and think like them, so they have many things in common. Of course, I like that too, but I don't choose friends like that. Someone can think like me, and be similar to me, but he can have that kind of character that I don't like or don't agree with. So for me it doesn't matter, is someone similar to me or not, I should like the character, personality of that person, and then become friends with him or her.

My friends are similar to me, but they're also very different. They have different taste in music, fashion, food and in many things else. However we're very similar, we think like each other and still have many things in common. Even though we're different, w can understand each other and help anytime.

In my opinion its cool that your friends are similar to you, but not too much. When someone is similar to you too much, agrees with you every time, thinks like you and has the same taste in everything is really annoying. It seems like that person is your copy or clone and you might feel uncomfortable with it. It always has to be another opinion if you're deciding something, you must think from other side too, and the person who is very much like you can't help you in that kind of situation. So for me the best kind of friend is the one, that is similar to you, but at the same time is very different.

Եղիր այն փոփոխությունը, որը ցանկանում ես տեսնել աշխարհում

Եղիր այն փոփոխությունը, որը ցանկանում ես տեսնել աշխարհում

Մեր աշխարհը իդեալական չէ և երբևէ չի էլ եղել: Շատ մարդիկ են փորձում փոխել այն, սակայն կարծում եմ, որ դա հնարավոր կլինի միայն բոլորի ցանկության դեպքում: Աշխարհը փոխելու համար նախ անհրաժեշտ է փոխել այնտեղ ապրող մարդկանց, նրանց աշխարհայացքը, արժեքները և այլն: Մարդիկ պետք է սովորեն հարգել ուրիշի կարծիքը, մտածելակերպը, ճաշակը, խտրականություն չդնել իրենցից տարբերվող մարդկանց միջև, պահպանել բնությունը և կենդանիներին, հասկանալ, որ իրենք չեն աշխարհի տերը: Ցավոք, մարդկանց մի մասը դա դեռ չի հասկացել: Նրանք շարունակում են լինել հիշաչար, անընդհատ պատերազմում են միմյանց հետ ոչ կարևոր հարցերի պատճառով, ուզում են կառավարել մնացածին՝ կարծելով, որ իրենք ուրիշներից ավելի խելացի կամ լավն են: 

«Եղիր այն փոփոխությունը, որը ցանկանում ես տեսնել աշխարհում»: Համաձայն եմ այս մտքի հետ, քանի որ ինչքան էլ մարդիկ միասնական լինեն, եթե չփոխեն իրենք իրենց, չեն կարողանա փոխել աշխարհը: Մարդուն փոխելը դժվար է, իսկ աշխարհը՝ շատ ավելի դժվար: Որոշ մարդիկ երբեմն չեն էլ մտածում ինչ-որ բան փոխելու մասին, նրանք ուղղակի հարմարվում են իրավիճակին և բավարարվում նրանով ինչ ունեն, իսկ երբ նույնիսկ աշխարհը փոխելու ցանկություն ունեն, շատ դեպքերում վախենում կամ ամաչում են այդ գործում առաջինը լինել: Կարծում եմ, հիմնականում ինչ-որ խնդիր չի հետաքրքրում մարդկանց մինչև չի սկսում նրանց անհարմարություն պատճառել: Շատերին ուղղակի չեն հուզում ուրիշի հոգսերը, ոմանք էլ կարծում են, որ միայն իրենց օգնությամբ ոչինչ չի փոխվի և շարունակում են ապրել՝ վնաս պատճառելով բնությանը կամ իրենց շրջապատող մարդկանց:  

Հուսով եմ, աշխարհը կշարունակի փոխվել դեպի լավը, մարդիկ էլ այլևս անտարբեր չեն լինի, կսիրեն միմյանց, և իրենց շրջակա աշխարհը:

Լրաքաղ

Թուրքմենիստանում կանայք բողոքում են, որ որ ոստիկանությունը խլում է նրանց վարորդական իրավունքները: Շաբաթվա սկզբից այնտեղ ճանապարհային ոստիկանությունը կանգնեցնում են կին վարորդներին և ստուգում: Իրենց խոսքերով, իրենք ոչինչ չունեն կին վարորդների դեմ, սակայն եթե վերջիններս մեքենայում չունեն կրակայրիչ, կամ առաջին օգնության պարագաներ, նրանք չեն կարող մեքենա վարել: Մարդիկ ենթադրում են, որ ոստիկանությունն այդ քայլին է գնում, որպեսզի կանայք դադարեն մեքենա վարել: Չնայած, որ կառավարությունը հերքում է դա և իրեն մեղավոր չի համարում, այն փաստացի արգելում է բոլոր կանանց մեքենա վարել: 

  

Աղբյուրը՝ bbc.com