10 Interesting Facts About London

Օպտիկա

Моя лучшая подруга.

Моя лучшая подруга.

Мою лучшую подругу зовут Гаяне. У неё длинные каштановые волосы и карие глаза. Она очень дружелюбная, весёлая, добрая, умная, честная, энергичная, классная и всегда готова помочь. Она хорошо понимает меня, и я могу с уверенностью доверять ей все свои секреты.

Мы с ней знакомы около года, но по нас этого не скажешь. Такое чувство, что мы знаем друг друга уже с рождения. Мы с ней очень похожи. Мы любим одни и те-же вещи, у нас одинаковые вкусы. Наши черты характера тоже очень похожи, и я думаю именно поэтому мы очень хорошо понимаем друг друга. Она очень классная, и всегда будет моей лучшей подругой.

My hobby

MY HOBBY

My hobby is surfing internet. I don’t think, it’s a hobby, but when I have free time, I don’t do anything else but surfing internet, so I’m always online. I use internet for listening music, watching films, reading books, doing lessons and chating with my friends. I have accounts in many social networks. My favourite social network is Instagram. There I can find a lot of funny pictures, interesting information and e.t.c. And my favourite website is Youtube. I always watch videos of many famous youtubers. Basically, I watch the videos Russian youtubers. I like some of them very much and want to meet them one day.

So, I spend all my free time in internet and I can’t imagine my life without it.

10 Interesting Facts About Phones

Բջջային հեռախոս

Հովհաննես Թումանյանի «ԴԱՌՆԱՑԱԾ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴ» հոդվածի վերլուծություն

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
«ԴԱՌՆԱՑԱԾ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴ»

ՀՈԴՎԱԾԻ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ

    Այս հոդվածում Թումանյանին մտահոգող շատ հարցեր կան: Նա գրում է, որ ժողովուրդը տառապում է մի ծանր ու խոր բարոյական հիվանդությամբ:

    Հոդվածում շատ հաճախ է խոսվում վեճերի և նախանձության մասին: Թումանյանը ճիշտ է, ես այս անգամ ևս համաձայն եմ նրա հետ: Կարծում եմ մեր օրերում նույն վիճակն է: Զարմանալի է, որ ավելի քան 100 տարի է անցել, բայց գրեթե ոչինչ չի փոխվել, կարելի է ասել փոխվել է, սակայն կարծում եմ դեպի վատը: Ինչպես գրում է նա, մարդիկ փոխանակ իրենց վրա աշխատելու, ուրիշների հաջողության վրա են «դարդ անում»:

    Նախանձը եղել է ու կլինի, այն չի կարող վերանալ: Մարդիկ չեն հասկանում, որ պետք է ուրախանալ ուրիշի հաջողությունների համար, այլ ոչ թե նախանձել:

Моя любимая сказка.

Моя любимая сказка.

Моя любимая сказка – это сказка о Золушке. Его написал Шарл Перро. Сказка об одной красивой девушке, которая очень долго терпела своих сводных сестёр и маму, превратилась в служанку и выполняла все их приказы. Но потом она, с помощью её крёстной феи пошла на балл и когда она выбегала из замка, потеряла свою хрустальную туфельку, по которой её потом нашёл принц и женился на ней.

В детстве я очень любила эту сказку. Часто смотрела разные фильмы и мультфильмы по её мотивам. Сказка действительно очень добрая, и учит нас быть скромным, добрым, жить настоящим и никогда не жалеть о своих поступках в прошлом.

Լուսինե Բուշ՝ «Ուսումնական նախագիծ. Մոդայիկ բառ, թե՞ կրթական անհրաժեշտություն» - Վերլուծություն

ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ

ՈՒՍՈՒՄՆԱԿԱՆ ՆԱԽԱԳԻԾ. ՄՈԴԱՅԻԿ ԲԱՌ,

ԹԵ՞ ԿՐԹԱԿԱՆ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԼՈՒՍԻՆԵ ԲՈՒՇ

Ուսումնական նախագծերը կրթություն իրականացնելու ձևերից են: Համաձայն եմ այս մտքի հետ, ուսումնական նախագծերը օգնում են սովորողին ավելի լավ յուրացնել իր կատարածը: Նախագծերը կատարվում են գրեթե բոլոր առարկաներից: Յուրաքանչյուր սովորող կարող է մասնակցել իր հնարավորության սահմաններում: Ուսումնական նախագծերը նպաստում են սովորողի ստեղծագործական և հետազոտական հմտությունների զարգացմանը: Նախագծային ուսուցումը մեր դպրոցում միակն է, որ չի օգտագործվում թուղթ և գրիչ, օգտագործվում է նոթբուք, նեթբուք կամ այլ տեխնիկա և իրականացվում է «նոթբուքն ինձ դասընկեր» ծրագիրը: Այդ ծրագրի միջոցով սովորողն և սովորեցնողը աշխատում և սովորում են ամենուր, ամեն սոց. կայքերով: Հանրակրթական Դիջիթեքը ուսումնական նախագծի մի օրինակ է: Նախագծում սովորողները ներկայացնում են իրենց կատարած աշխատանքները և ներկայացնում Դիջիթեքին հաղթելու նպատակով, քանի որ հաղթողը ստանում է նվերներ: Նախագիծը կարող է բխել թե՛ հանրակրթական առարկայական ծրագրի պահանջներից և թեմաներից, թե՛ կրթահամալիրի տոնացույցով որոշված ժամանակացույցից:

Արտավազդ և Կլեոպատրա (փոխադրություն)

ԱՐՏԱՎԱԶԴ ԵՎ ԿԼԵՈՊԱՏՐԱ

(փոխադրություն)

     1.    Անտոնիոսի պարտությունը և փախուստը Հայաստան

     2.    Սրտաբաց ընդունելություն Արտավազդ II-ի կողմից

     3.    Մեղադրանք և հիշաչարություն

     4.    Դավադրություն

     5.    Արտավազդ և Կլեոպատրա

Մ.Թ.Ա. երեսուն յոթ թվականին հռոմեացի զորավար Մարկոս Անտոնիոսը արշավանք կազմակերպեց պարթևների դեմ: Նա շատ ուժեղ,  արնախում և փառասեր էր: Պարթևներից պարտություն կրելով Անտոնիոսը ողջ մնացած զորքի հետ խուճապահար հասավ Հայաստան և Արտավազդից օթևան խնդրեց: Եթե Հայոց թագավորը լիներ հմուտ դիվանագետ, մի լավ դաս կտար Անտոնոսին, սակայն նա ապաստան տվեց և ամբողջ մեռ կերակրեց նրանց: Անտոնիոսը մեղադրեց թագավորին իր պարտության մեջ՝ անվանելով պարթևապաշտ, ինչին արքան պատասխանեց.

- Ես ոչ պարթևապաշտ եմ, ոչ էլ հռոմապաշտ, ես հայապաշտ եմ և կարողանում եմ իմ երկիրը բարձրեցնել մյուս երկրների մոտ:

Մ.Թ.Ա երեսուն չորս թվականին Անտոնիոսն իր զորքի հետ, իբրև բանակցելու նպատակով եկավ Արտաշատ: Այդ ժամանակ Արտաշատի թատրոնում բեմադրվում էր «Տիգրան Մեծ»-ը: Թատրոնի ավարտից հետո, հենց թատերասրահում Անտոնիոսը իր զորքի հետ ձերբակալեց Արտավազդին և իր ընտանիքին և տարավ Հռոմ: Այնտեղ լուրեր ստեղծվեցին, որ Անտոնիոսը գրավել է Հայաստանը, և խնջույք կազմակերպվեց: Խնջույքի ժամանակ Կլեոպատրան հարցրեց իր դիմաց նստած թագավորին.

- Ինչպե՞ս վարվեմ քեզ հետ:

- Արքայաբար, - պատասխանեց Արտավազդը:

Կլեոպատրան ասաց.

- Դու բոլորի առջև կերկրպագես ինձ, և ես իսկույն կարձակեմ քո շղթաները ու կնստեցնեմ իմ կողքին:

- Դու ինձ խոստանում ես իմ կյանքը, սակայն ոչ տերությունը և մոռանում ես իմ որդի Արտաշեսի մասին, ով կտիրի իմ երկրին, - ասաց Արտավազդը:

Կլեոպատրան բարկացած հրամայեց շղթայել թագավորին:

Հաջորդ օրը Արտավազդի մահվան օրն էր: Սրահում դրված էր երկու ոսկե գահ, որի վրա նստած էին Կլեոպատրան և Անտոնիոսը: Դրանց դիմաց դրված էր երկու մատյան, մեկը՝ «Պատմություն Տիգրան Մեծի», մյուսը՝ Արտավազդի հորինվածքները: Կլեոպատրան հրամայեց իր մոտ բերել Արտավազդին և երբ նրան բերեցին նա ասաց.

- Երկրպագի՛ր ինձ հիմա և կապրես:

- Կա ապրել, որն առավել է մահից և մահ, որն առավել է ապրելուց: Ինչպե՞ս ես երկրպագեմ իմ դեմ կանգնած հռոմեական խորամանկ աղվեսին, - ասաց Արտավազդը:

- Հերի՛ք է: Այրե՛լ մատյանները, որ սրանից մի հուշ անգամ չմնա, - բարկացած բղավեց Կլեոպատրան:

- Դու կայրես իմ մատյանները, բայց պատմությունը չես այրի: Այս ամենը բերնեբերան կփոխանցվի սերնդեսերունդ և հավերժ կմնա: